कविता : सपनामा लेनिनसँग
जब दिनको प्रादूर्भावसँगै
रवीकिरणहरू धरतीमा टप्ल्याक् टुप्लुक्क देखिन लाग्दै थिए । मेघगर्जनसहितको अविरल वर्षाले
मौसम भयानक बनाउदै थियो ।
म पुँजीवादी पृष्ठभूमिको दोबाटोमा
बेचैनी आत्मका अप्रतीत वाणीहरू ओकल्दै–
हत्केलाका ठेलाहरू सुम्सुम्याउदै–
च्यात्तिएका अर्धनग्न वस्त्रमा अर्पित भैं
शिथिल शरीर बोकेर लम्पसार पल्टिरहेको थिएँ ।
अनायास !
मैले पुर्वी कोणतिर दृष्टिपात गर्न पुगेछु ।
जहाँ–
धुमिल कुनाबाट लाल छाताभित्र ओतिदै–
हँसियाहथौडा कम्मरमा भिरेर–
उनी–
माक्र्सवादी सिद्धान्तका भिटामिनहरू चपाउँदै–
एङ्गेल्सका वैचारिक मन्थनहरू गुनगुनाउँदै–
सामन्तवादको कठिन मार्ग छिचोल्दै
मतर्फ नजिकिरहेका थिए ।
जसलाई मैले ठम्याइसकेको थिएँ ।
उनी त म जस्ता किसान
र मजदुरहरू का नायक घगडान लेनीन थिए ।
उनी–
नजिक पर्दासमेत म चुपचाप रहे तर प्रफुल्लित थिएँ ।
उनी स्वयंले मेरो पुँज...
